Dünya nüfusu 7 milyarı geçmiş durumda. Fakat yalnızların sayısı oldukça fazla. Hatta kaybedenler kulübü filminde ” insanlar bu kadar yalnızken neden insanlar bu kadar yalnız” şeklinde güzel bir replikte mevcut.
Yalnızlık yerine göre oldukça güzel bir şey aslında. Yalnız büyüyen, 2 yaşında evde tek başıma kilitli kalan biri olarak yalnızlığı sevmem yadırganamaz sanırım. Ama yalnızlıkta bir yere kadar tabi. Yalnızlıktan kurtulmaya tam yaklaşmıştım ki yine olmadı :)
Kendimi oldukça yalnız hissederdim ama aşağıdaki fotoğrafları görünce halime şükrettim :)
Yalnızlıktan test mankenlerine saran Sıkıntı Sıtkı

Sevgilin varmış gibi fotoğraf çekilme akımının kurucusu Japon Mahmut

Kurtarılması çok geç olan Balon İbrahim ve tayfası

3.98 ortalama yapmak amacıyla yataklara çapraz yatan Sağ El Samet

İnsanlar öpüşürken kıyıdan köşeden bakan Hüzünlü Ramazan

Açtığı komik videolar bile izlenmeyen Öğrenci Temsilcisi Nazife

Kadın elini bayramdan bayrama el öperken gören Çavuş Ahmet

Son umudu ağaç kovukları olan Doğa Dostu Rıfkı

Niyetini giydiği tişörtlerden bile belli eden Bulüğ Berk

Nasıl bir kafa yaşadığı hiçbir zaman anlaşılamayan Tavuk Göğsü Rıza

Acilen çocukluğuna inilmesi gereken Barboy Tarık

Sütyen düşmanı, cansız manken sevdalısı Fallik İsmail

Duvarlara fısıldayan adam, Milkshake Osman

Her daim komşunun tavuğunda gözü olan Özenti Recep

Ne yazık ki köprüden önceki son çıkışı da kaçıran Sarıl Bana Mert

Ergenliğin kara deliklerinde kaybolan Maket Ahmet

Bonus: Yalnızlıktan epilasyon’a küsen Jilet Yıldız


İlhan hocam çok güzel bir yazı olmuş birde yanlızlığımızı fotoğraflarla belgelemen ayrı Bi güzellik katmış ellerine sağlık